SOUND.PL - ALESIS QS6.2, QS8.2 – Solidne amerykańskie brzmienie

Wygląd, klawiatura, kontrolery

Oba modele są bardzo podobne; w zasadzie jedyną różnicą jest wielkość klawiatury: w QS6.2 jest to 5-oktawowa klawiatura typu syntezatorowego, natomiast QS8.2 jest wyposażony w 88-klawiszową (ponad 7 oktaw) klawiaturę fortepianową. Obie klawiatury są bardzo przyjazne dla użytkownika: wygodne, z dużym zakresem reakcji na dynamikę gry. Istotna uwaga: obie klawiatury obsługują także funkcję Release-Velocity, czyli reagują na szybkość zwalniania naciśniętych klawiszy, a klawiatura modelu QS6.2 reaguje dodatkowo na „dociskanie” klawiszy (funkcja After-Touch)

Obudowy instrumentów wyglądają nowocześnie – koloru srebrnego, miękko wyprofilowane, z kółkami modulacyjnymi (bardzo wygodnymi, bo pokrytymi gumą) przesuniętymi nad klawiaturę, co pomniejsza wymiary obudów. Panele sterujące nie epatują setkami przycisków i światełek: po obu stronach podświetlanego na zielono ekranu znajdziemy przyciski nawigacyjne i wybierania programów oraz banków programów. Po prawej stronie umieszczono w dwóch rzędach przyciski wyboru programów, które w trybie edycji otwierają bezpośredni dostęp do stron z parametrami poszczególnych funkcji instrumentu. Bardzo to wygodne, bo nie trzeba się przekopywać przez wielopoziomowe menu, a jednocześnie same przyciski są na tyle duże, że nie ma niebezpieczeństwa przypadkowego wciśnięcia sąsiedniego przycisku. Po lewej stronie, pomiędzy kółkami modulacyjnymi, umieszczono pięć potencjometrów suwakowych: Pierwszy (Volume) służy do regulacji ogólnej głośności sygnału, a pozostałe cztery (Filter Delay, Envelope, Reverb/Value Edit), to tzw. kontrolery czasu rzeczywistego, służące do zmian wybranych parametrów podczas gry. Ostatni suwak służy również do zmiany wartości edytowanych parametrów. Instrument może być także sterowany przyciskiem nożnym (Sustain) i pedałem, i oczywiście – w pełnym zakresie – poprzez interfejs MIDI.

Synteza, brzmienia, programowanie

W opisywanych syntezatorach zastosowano syntezę nazwaną QS Composite Syntesis™. Architektura tego systemu plasuje modele QS w grupie instrumentów określanych jako „sample-player” – brzmienie generowane jest na podstawie próbek dźwiękowych, zapisanych w 16MB pamięci ROM instrumentu (mieści się ich tam kilkaset). Zestaw próbek, a tym samym brzmień instrumentu, można powiększać za pomocą 8MB kart typu QCard. Brzmienie próbki może mieć modyfikowaną wysokość, a następnie jest obrabiane przez filtr dolnoprzepustowy i wzmacniacz. Wszystkie trzy procesy są sterowane przez trzy niezależne obwiednie, i mogą być modulowane trzema niezależnymi generatorami LFO. Całe brzmienie może składać się z maksymalnie czterech „warstw”, z których każda zawiera wymienione wyżej składniki. Syntezatory QS mają 64-głosową polifonię, przy czym jeden głos to jedna warstwa brzmieniowa. Gotowe brzmienia są następnie kierowane do procesora multiefektowego, o którym za chwilę.

Użytkownik ma do dyspozycji 640 programów brzmieniowych (512 fabrycznych, 128 użytkownika) i 500 programów „Mix” czyli multitimbralowych kombinacji kilku brzmień (w pamięci zawarto 400 kombinacji fabrycznych i 100 użytkownika). Wszystkie programy brzmieniowe są podzielone na następujące kategorie: Pianos, Chromatic, Organ, Guitar, Bass, Brass, Winds, Synth 1, 2, 3, Rhythm/FX i Drums/Percussion – czyli po prostu na poszczególne grupy instrumentów. Inne są tylko dwie ostatnie kategorie – pod nazwą Rhythm/FX kryją się brzmienia zawierające pętle perkusyjne i tzw. sekwencje fal (można je wykorzystywać w charakterze akompaniamentu perkusyjno-basowego), a pod nazwą Drums/Percussion umieszczono zestawy bębnów i innych dźwięków perkusyjnych. Należy też wspomnieć, że syntezatory QS są kompatybilne ze standardem General MIDI – trzeci bank brzmień fabrycznych w każdej grupie to właśnie barwy GM.

Pierwszą rzeczą, którą zauważymy podczas gry na tych instrumentach, jest bardzo wysoka jakość brzmienia. Niewątpliwa w tym zasługa nowych 24-bitowych przetworników cyfrowo/analogowych i nowych próbek brzmieniowych, samplowanych i odtwarzanych z częstotliwością 48 kHz. Fortepian akustyczny, który jest najcięższym testem dla instrumentów typu sample-player, wypada tutaj znakomicie. To samo wszelkie fortepiany elektryczne. Doskonałe są brzmienia z grupy organów (zwłaszcza te zabrudzone efektem Distortion), naturalnie brzmią instrumenty dęte i smyczkowe. Grupy barw syntezatorowych można określić zbiorczo jako „ciepłe, amerykańskie brzmienie”, które mówi samo za siebie. Wszystkie te barwy w których występuje szybki atak, są bardzo dynamiczne; wiernie oddano stukanie w struny młoteczków fortepianu, czy „kliki” w brzmieniu Hammondów. Dźwięki perkusyjne brzmią jak dźwięki perkusyjne, co nie powinno zaskakiwać, jeżeli przypomnimy, że firma Alesis ma wieloletnie tradycje w produkowaniu automatów i modułów perkusyjnych. Delektując się czystymi, precyzyjnie oddawanymi barwami, nie zapominamy o roli, jaką w ich tworzeniu pełni procesor efektowy.

Programy brzmieniowe użytkownika można w szerokim zakresie programować. Syntezatory QS pozwalają na ingerencję we wszystkie parametry brzmienia, od wyboru próbek dźwiękowych, poprzez programowanie filtrów i obwiedni Pitch, Filter i Amp, po złożoną komutację sygnałów modulacyjnych (nazywaną tu „QS Modulation Matrix™”). Osobno programowane są programy brzmieniowe, a osobno kombinacje tych brzmień, czyli programy „Mix”. W specjalnym trybie można też zmieniać parametry zestawów perkusyjnych. Poszczególne barwy można dowolnie przypisywać do czterech szyn sygnałowych procesora efektowego.

Procesor efektowy

Syntezatory QS zawierają rozbudowany cyfrowy procesor multiefektowy. Główną cechą architektury tego procesora (QS Paraller Matrix Effects™) są cztery stereofoniczne szyny sygnałowe, do których można w sposób dowolny przypisywać sygnały wyjściowe z programów brzmieniowych, kombinacji barw, czy zestawów perkusyjnych. Procesor posiada pięć podstawowych konfiguracji efektów: 1 Reverb, 2 Reverbs, Lezlie + Reverb, 1 Reverb + EQ i Overdrive + LZLY. W obrębie tych konfiguracji można zmieniać typy i parametry poszczególnych efektów, można też przypisywać też do poszczególnych parametrów efektów źródła modulacji, w tym wspomniane wyżej kontrolery czasu rzeczywistego. Lista typów efektów, jak i dostępnych do edycji ich parametrów jest dosyć obszerna. Brzmienie efektów jest bardzo dobre, i nic dziwnego, bo drugą mocną stroną firmy Alesis była „od zawsze” produkcja szerokiej palety procesorów efektowych...

Możliwości rozszerzania

Na panelu tylnym obu syntezatorów QS umieszczono gniazdo dla kart PCMCIA. Możemy użyć trzy rodzaje takich kart:

- Wspomniane karty QCard – Są to karty ROM, zawierające po 8MB nowych próbek dźwiękowych, brzmień i kombinacji. Na kartach tych znajdują się również gotowe do odtwarzania utwory demonstracyjne, prezentujące nowe brzmienia. Obecnie dostępne są następujące karty brzmieniowe: Classical, Sanctuary, Vintage Keyboards, Vintage Synthesizers, HipHop, EuroDance, Latin, Stereo Classical Piano i Stereo Jazz Piano.

- Karty SRAM – Karty te, o pojemności 512 kB, pozwalają na zaprogramowanie przez użytkownika po 8 nowych banków brzmień i kombinacji. Możliwe jest stosowanie kart pamięciowych innych firm (o pojemności do 8MB), ale trzeba pamięć o 5-woltowym zasilaniu i czasie dostępu poniżej 120 ns.

- Karty z pamięcią Flash – pozwalają na rozszerzenie dostępnej palety próbek dźwiękowych o samodzielnie zarejestrowane brzmienia! Przy użyciu komputera i oprogramowania Alesis Sound Bridge, możliwe jest wczytanie własnych próbek do kart Flash poprzez interfejs MIDI. Obsługiwane są karty o pojemności do 8MB.

Podsumowanie

Do kogo adresowane są syntezatory Alesis QS6.2 i QS8.2? Na pewno do wszystkich posiadaczy domowych studiów nagraniowych, gdzie po pierwsze doskonale sprawdzą się jako klawiatury sterujące MIDI (Master Keyboard), oraz jako moduły brzmieniowe, sterowane sekwencerem sprzętowym czy odpowiednim oprogramowaniem z komputera. Niewątpliwymi atutami opisywanych instrumentów w tej roli jest ich duża 64-głosowa polifonia, możliwość jednoczesnego grania 16 barwami (16-miltitimbral) i przede wszystkim szeroka paleta zróżnicowanych brzmień. W połączeniu z dowolnym sekwencerem czy rejestratorem syntezatory QS będą też znakomitym narzędziem dla kompozytora czy aranżera. Są one też doskonałe dla muzyków koncertujących – tutaj najbardziej przyda się duża dynamika generowanego dźwięku, jak i gotowe barwy poszczególnych instrumentów, których nie trzeba szukać czy ich programować, bo są dostępne po naciśnięciu jednego przycisku. Przymnijmy – barwy rasowe, o ciepły, pełnym brzmieniu, bez zniekształceń i artefaktów. W takim zastosowaniu niewątpliwymi zaletami syntezatorów QS okażą się też ich niewielkie wymiary i waga, ułatwiające transport.
Oczywiście, instrument nie samochód – nic nie zastąpi samodzielnego osłuchania i ogrania go w sklepie :) Zapraszam więc do zapoznania się z nowymi syntezatorami firmy Alesis!

Na zdjęciu: Syntezator Alesis QS6.2 z monitorami Alesis M1 Active MK2

Tomasz Ciechanowski